خوش آمدید، مهمان - لطفا برای ثبت نام اینجا و یا برای ورود اینجا را کلیک کنید.

لطفا برای ورود نام کاربری و رمز عبورتان را وارد نمایید

 
جستجوی پیشرفته

3015 ارسال در 1608 موضوع- توسط 1078 کاربر - جدیدترین کاربر عضو شده: پاستور

« پاسخ #1 : 26 اسفند 1388,ساعت 04:36:07 »



aziztaeme









آفلاین

جنسيت : پسر
تشكر اهدا شده :  4

تشكر دريافت شده :  36

درجه کاربری : کاربر نیمه فعال

ورژن انجمن : نمیدونم

موبايل : k810



موقعيت : شاه عبدالعظیم

اتومبيل : کامیون

تعداد ارسال: 92





ديدن مشخصات WWW آدرس ايميل
پاسخ : نانو تکنولوژي در پزشکي (1)

2. 3. نانوداروها
در شکل 1 رده بندي نانو داروها به طور خلاصه بيان شده است. البته علاوه بر بيان اين رده بندي در مورد تک تک آنها نيز توضيحاتي بيان مي گردد.

برخي از بخش هاي نانو تکنولوژي هم اکنون در تحقيقات دارويي کاربرد دارد. امروز تنها بخشي کوچک از تحقيقات در زمينه ي نانو داروها در حال انجام مي باشد و تنها کمپاني هاي خاص و برخي از فعاليتهاي دولتي است که در زمينه ي نانو داروها در حال انجام مي باشد.

3. داروشناسي بيولوژيک(Biopharmaceutics)

3. 1. رسانش دارويي(Drug Delivery)
نانو تکنولوژي گستره ي وسيعي از تکنيک هاي جديد در زمينه ي رسانش دارويي را مهيا کرده است. مزيت اين روش ها بهينه سازي رسانش دارويي است.
براي اينکه درمان موثر باشد بايد از داروها در طي رسيدن به محل مورد نظر در بدن محافظت گردد. يعني بايد به گونه اي از دارو محافظت گردد تا خواص بيولوژيکي و شيميايي آن تغيير نکند.
برخي از داروها بسيار سمي هستند و مي توانند باعث ايجاد اثرات جانبي ناگواري گردند و اگر اين داروها در طي رسانش تجزيه گردند مي تواند اثرات درماني را کاهش دهند. زمان رسانش و چالش هاي پيش روي آن بسيار متفاوت است. در واقع با توجه به اينکه دارو در کجا جذب گردد( براي مثال روده ي بزرگ (colon) روده کوچک (small intestine)... و بر چه نوع مکانيزم دفاع طبيعي ، بايد غلبه گردد ، زمان دارو رساني و چالش هاي مربوط به آن تغيير مي کند.
سابقاً براي رسيدن يک دارو به محل مورد نظر، نياز بود تا دارو با يک سرعت معين در بدن آزادگردد تا مؤثر واقع شود. اگر دارو به سرعت آزاد مي شد ممکن نبود که به طور کامل جذب گردد و يا اين مساله ممکن بود باعث سوزش بخش هاي دستگاه گوارش مانند معده و روده شود. سيستم رسانش دارو بابد به طور مؤثر بر سرعت جذب، توزيع، متابوليسم و دفع دارو و ديگر مواد در بدن را تنظيم کند. به علاوه سيستم رسانش دارو بايد اجازه دهد تا دارو به گيرنده هاي هدفش بچسبد .و بر روي سيگنال هاي گيرنده تاثير گذاشته و پس از آن مانند ساير داروها عمل کرده و باعث بهبود بيماري مي گردد.
سيستم هاي رسانش دارو همچنين داراي محدوديت شديدي در نوع مواد مورد استفاده و روش هاي توليد دارد. موارد مورد استفاده در رسانش دارويي بايد با بدن سازگار باشند و به آساني به دارو متصل شوند و قابليت جذب دوباره ي زيستي (bioresorbable) داشته باشند. توليد بايد بگونه اي انتخاب شود که دارو از بين نرود و از لحاظ اقتصادي نيز به صرفه باشد.
نانو تکنولوژي مي تواند راه حل هاي رسانش دارويي جديدي ارائه کنند که عبارت اند از:
1. 1. 3. دارو رساني کپسولي (Drug Encapsulation)
يکي از گروه هاي اصلي در سيستم هاي رسانش دارويي موادي هستند که داروها را در داخل خود حفظ مي کند. در واقع اين مواد به صورت کپسول درآمده و از داروها در طي عبور از بدن محافظت مي کنند. مواد مورد استفاده در دارو رساني کپسولي شامل ليپوسوم ها(Liposomes) و پليمرها (مانند پلي آکتيد ها – و لاکتید- کو- گليکوليد(Lactide- co – Glycolide) هستند که به عنوان ذرات در مقياس ميکروسکوبيک استفاده مي شوند. اين مواد به صورت کپسول در دور دارو ايجاد مي گردند و همين طور که دارو از ميان جداره ي کپسول نفوذ مي کند. زمان مناسب براي دارو رساني ايجاد مي گردد . همين طور که دارو ها از داخل کپسول آزاد مي گردد مواد کپسولي نيز فرسايش يافته و در بدن از ميان مي رود.
هنگامي که مواد کپسولي را از نانو ذرات با اندازه ي 100-1 نانومتر ساخته شود( به جاي اينکه از مواد با ذرات بزرگتر (ميکروذرات) استفاده شود، خواص متفاوتي ايجاد مي گردد. در واقع نانو ذرات سطح ويژه ي وسيع تر و اندازه ي تخلخل هاي کوچکتري دارند. و داراي خواص انحلالي بهتر و خواص ساختاري متفاوتي هستند .اين خواص موجب مي شود تا پديده ي نفوذ و خواص فرسايشي کپسول ها بهبود يابد.
علاوه بر ليپوسوم ها و پليمرها، انواع ديگري از نانوذرات براي سيستم هاي دارو رساني کپسولي استفاده مي شوند. موادي مانند سيليس (sid2)، کلسيم فسفات ( هيدورکسي آپاتيت) داراي خواص عالي در مقياس نانو هستند. که اين خواص بسيار بهتر از خواص آنها در مقياس ميکرو مي باشد. اين مواد به صورت بالقوه براي سيستم هاي دارو رساني بيان شده در بالا مناسب تر هستند.Advectus Life Science در حال توسعه ي يک سيستم رسانش دارو بر پايه ي نانو ذرات است. اين سازمان قصد دارد از اين سيستم براي درمان تومورهاي مغزي بهره گيرد .در اين سيستم داروي ضد تومور دوکسروبيسين
(doxorubicin) به نانوذرات پلي بوتيل سيانواکريلات (poly Butyl Cyano Acrybte) مي چسبند و با پلي سوربات 80(polysorbate) پوشش دهي مي گردد. داروي حاصله به صورت وريدي به فرد مبتلا تزريق مي گردد. و بوسيله ي جريان خون گردش مي کند. پلي سوربات 80 آپولي پروتئين هاي پلاسمان خون (apoliporoteins) را جذب کرده که بوسيله ي جريان خون چربيها انتقال مي يابند. اين ماده باعث مي شود. تا يک اثر استتاري شبيه کلسترولLDL ايجاد مي کند. که اجازه مي دهد دارو از ميان موانع دفاعي (blood – brain barrier) عبور کند.
2. 1. 3 حامل هاي دارويي فانگشنال (functional Drug Carriers)
گروه دیگری از سیستم های رسانش دارو که نانو تکنولوژی ارائه کرده است در زمینه ی نانو مواد است که داروها را به مکان های مقصد شان حمل می کنند.این سیستم ها دارای خواص مفیدی می باشند .نانوساختار های معینی را می توان تحت کنترل قرار داد و آنها را به داروها ، ملکول های هدف (targeting molecule) و یا یک عامل تصویربرداری(Imaging agent) متصل کرد . سپس این نانو ساختارها جذب سلولهای خاص می گردند و در زمانی که نیاز باشد وظیفه ی خود را انجام می دهند. به خاطر اندازه ی نانویی ، نانو ساختارها قابلیت ورود به سلولها را دارند زیرا موادی می توانند به راحتی وارد سلولها شوند که اندازه ی آنها زیر صد نانومتر باشند. برخی از نانو ساختارهایی که برای این منظور استفاده می شوند عبارتند از:
فلرن ها(fullerenes)
دندریمرها(dendrimers)
نانوشل ها(nanoshells)
فلرن ها (باکی بال ها) کره های تو خالی طبیعی هستند که یک نانومتر قطر دارند و از بیش از شصت اتم کربن ساخته شده اند .فلرن ها یک پلت فورم رسانش دارویی بسیار عالی ایجاد می کند. در واقع فلرن ها به خاطر داشتن ساختار تو خالی بسیار مورد توجه هستند که عامل دارویی می تواند به این فلرن ها متصل گردد. و با آن حرکت کند.
c-sixty در حال توسعه ی یک پلت فورم رسانش دارویی بر پایه ی فلرن هاست که در این سیستم فلرن ها را به آنتی بادی ها و دیگر عوامل هدف متصل می کنند .تعدادی از سیستم های رسانش دارویی که بوسیله ی c-sixty ساخته شده اند. عبارت اند از: ساختارهای شیمی درمانی نشانه دار با فلرن (decorated chemotherafeutic constructs fullerone)،رادیو داروهای فلرنی(fullercne – radiopharmaceuticals)، و سیستم های لیپوسوم بر پایه ی فلرن ها (fullerene – based liposome system)
این سیستم های رسانش دارویی باکی سام(Buckysomes) نامیده می شوند .در این روش ها یا از یک تک دارو و یا از ترکیب چند دارو استفاده می شود. C- sixty چند داروی بر پایه ی تکنولوژی پلت فورم فلرن ها در زمینه ی درمان سرطان(cancer) ، ایدز(HIV/AIDS) و اختلالات عصبی(neuro – degenerative disorders) ساخته است.
نانو داروی دیگری که به عنوان داربست های رسانش دارویی استفاده می شود، دندریمرها هستند. این نانوماده یک ملکول پلیمری است که توسط دان تومالیا(Don Tomalia ) از Dendritic Nanotechnologies کشف شد. محققانی مانند جیمز بیکر(games Backer) از دانشگاه میشیگان در حال استفاده از دندیمر ها هستند.آنها از این مواد، مواد ژنتیکی مورد استفاده در روش های درمانی داخل سلولی برای تخریب تومرهای سرطانی( بدون واکنش های تدافعی) می سازند. به خاطر اندازه ی کوچک دندیمرها و ساختار های شاخه دار آنها واکنش تدافعی در بدن اتفاق نمی افتد.دندریمرها را می توان بگونه ای ساخت که ترکیبات متصل شده به آنها در اثر برخورد با یک ملکول و یا یک واکنش شیمیایی خاص آزاد گردند.
یک کره ی توخالی که به آن نانوشل می گویند بوسیله ی Nanospectra ساخته شده است. از این شل برای دارو رسانی می توان استفاده کرد. این نانوشل از یک لایه ی خارجی از جنس طلا تشکیل شده است که لایه های داخلی آن بوسیله ی سیلیکار(sio2 ) و دارو پوشانده می شوند. نانوشل های را می توان برای جذب انرژی و تبدیل آن به گروه استفاده نمود. به عنوان یک نتیجه باید گفت هنگامی که نانوشل ها درکنار یک ناحیه ی هدف مانند سلول تومری قرار می گیرد و به آن ناحیه نور مادون قرمز بتابد، نانوشل می تواند آنتی بادی های خاص آن تومر را آزاد کند.

2. 3. کشف دارو( Drug discovery)
تکنولوژی های نانو و میکرو یکی از آخرین راه حل ها برای کاهش زمان توسعه ی داروهای جدید است .این تکنولوژی ها پتانسیل کاهش قیمت تحقیقات و توسعه ی داروها را نیز دارند.
روش آزمون و خطاکه برای کشف داروها از آن بهره گرفته می شود حداقل ده سال طول می کشد. این زمان شامل مراحل تحقیقات و رسیدن دارو به مراکز فروش است. که گاهاً این زمان به بیش از ده سال نیز می رسد. در سال های اخیر، تعدادی تکنولوژی تکمیلی و جدید و توسعه یافته است که بطور قابل ملاحظه ای روش تولید دارو را فشرده می کند. نظم عملیاتی بالا ، برچسب زنی بسیار حساس (sensitived labeling) و تکنولوژی های آشکار سازی برای افزایش سرعت و دقت شناسایی ژن ها و مواد ژنتیکی استفاده می گردد که نتیجه ی آن کاهش پروسه ی کشف و توسعه ی دارویی می شود. تکنولوژی نانو و میکرو به همراهی راه حل های فناوری اطلاعات مثل شیمی ترکیبات(combinatorial) ، بیولوژی محاسباتی (computional biology) ، ساخت داروها با کمک کامپیوتر ، اطلاعات مینرالی و ابزارهای پردازش داده باعث شناسایی و حل بهتر چالش های مرتبط با کشف دارو شده و توانسته تنگناهای بحرانی در ساخت و کشف داروها را کاهش دهد. به علاوه به خاطر مزایای فناوری اطلاعات تعداد داروهای مورد آزمایش در 10سال گذشته رشد زیادی داشته و از 500.000 ترکیب دارویی به یک و نیم میلیارد رسیده است.
ادامه دارد ......
اسم شما چه رنگي است؟!
http://aziztaeme.mihanblog.com/post/category/47/page/1
روانشناسي ميوه و شخصيت
http://aziztaeme.mihanblog.com/post/category/47/page/2
تشکر يادت نره!
خارج شده است




گردنبند متولدین ماه ها
http://aziztaeme.mihanblog.com/post/category/34/page/2
صفحه: [1]   بالا
 
پرش به :  

Powered by  MyPagerank.Net