آسیب شناسی تکلم و گفتاردرمانی

متخصص گفتاردرمانی موارد زیر را مورد ارزیابی قرار می دهد :

۱. تکامل زبان ( توانایی درک مطلب و بیان )

عفونت های گوش و کاهش شنوایی متناوب باعث می شود که برخی از این کودکان دیرتر شروع به تکلم کنند و تاخیر در تکامل زبان ایجاد شود .

اوتیت ( التهاب ) گوش میانی در برخی از این بچه ها منجر به کاهش شنوایی انتقالی می شود . یعنی مایع موجود در گوش میانی مانع انتقال امواج صوتی از پرده گوش به گوش داخلی و عصب شنوایی می شود .علت جمع شدن مایع عضلاتی است که در کام به خوبی عمل نمی کنند و لوله استاش به طور موثر باز نمی شود و عدم تهویه هوا درگوش میانی خلا ایجاد می کند که باعث جمع شدن مایع در گوش می شود و در صورت خارج نمودن مایع شنوایی به حد طبیعی برمی گردد .

۲. نحوه تلفظ ( تولید هریک از اصوات صدادار و بی صدا )

۳. بالانس رزونانس صوتی ( کیفیت توان صدای دهان یا بینی )

کیفیت اصوات و تکلم قبل از بسته شدن شکاف کام به علت عدم جدایی کافی حفره ی دهان از بینی دچار اشکال است . کیفیت صدا در این موارد تو دماغی است . پس از عمل جراحی به تدریج با گفتاردرمانی بهبود می یابد و کارشناس گفتاردرمانی ، با دقت نحوه ی فراگیری و پیشرفت تکلم کودک را ثبت نموده و اطلاعات و پیشنهاد های لازم را به شما می دهد .

اینکه آیا گفتاردرمانی با افزایش سن لازم است یا نه را در سنین پایین با قاطعیت نمی توان گفت ولی توسط متخصص گفتاردرمانی مشخص می شود . برخی کودکان به مدت کوتاهی گفتاردرمانی نیاز دارند و برخی دیگر چند سال . کارشناس گفتاردرمانی تمام تلاشش را می کند تا کودک شما هرچه زودتر و با کیفیت بهتر تکلم کند . در صورت امکان و دسترسی ، گفتاردرمانی زیر سه سال بسیار مفید خواهد بود ولی گفتاردرمانی رسمی در سن سه تا چهار سالگی توصیه می شود . این امر بستگی به این داردکه کودک شما چقدر در تکلم پیشرفت کرده باشد و در معاینه گوش ارزیابی های شنوایی سنجی برای بهبود کیفیت و تکامل تکلم کودک بسیار مهم می باشند .کارشناس گفتاردرمانی با متخصص جراح و سایر متخصصین به طور هماهنگ عمل می نماید و بهتر است کودک شما هرچه زودتر و قبل از یک سالگی توسط متخصص گفتاردرمانی ویزیت شود و در نهایت به طور قطع این ویزیت تا قبل از دو سالگی انجام شود .

خلاصه ای از کتاب جولیا هابز

مترجمین : دکتر سید ابوالحسن امامی - دکتر احمد توسلی اشرافی